Hij had tranen in zijn ogen

ComplimentOm half tien nodigde ik de projectleden uit voor een bijeenkomst om half twee.

Ik vertelde er niet bij waar het over ging.

Maar dat ze moesten komen.

Omdat het ‘belangrijk’ was en ‘urgent’.

Schoorvoetend kwamen ze binnendruppelen

Argwanend.

Want het was een lastig project.

Met veel onaangename verrassingen en lijken die uit de kast kwamen.

Ze hadden het niet gemakkelijk gehad.

We waren te laat en boven budget, maar onze klanten konden gelukkig eindelijk bestellingen plaatsen.

De verdere uitrol kon beginnen.

Ze vertrouwden het niet

Ik zag aan hun gezichten dat ze slecht nieuws verwachtten.

Een donderspeech of een peptalk.

Dat het voortaan beter en sneller moest.

Dat het zo niet langer kon.

Het was een enorme verrassing voor ze

Toen ik ze complimenteerde en bedankte voor hun harde werken en hun doorzettingsvermogen.

En dat ik ze namens het managementteam ieder een cadeaubon mocht overhandigen.

Als blijk van waardering.

Omdat hun managers ook best wel begrepen dat het moeilijker was dan verwacht.

En zagen hoe mijn team toch stug had doorgezet.

We proostten op ons succes

Met frisdrank natuurlijk en we aten gebak.

Iedereen was blij en opgelucht.

Dat gaven ze eerlijk toe.

Dit hadden ze echt niet verwacht.

‘Ik werk hier al bijna twintig jaar’

vertelde Herman me na afloop onder vier ogen.

‘En dit is de eerste keer dat ik een compliment krijg.’

Ik wilde weten wat het met hem deed.

‘Het voelt geweldig’ zei Herman.

‘Ik heb vaak onterecht kritiek gehad, dus dit is he-le-maal top!

Hier kan ik mee verder.

Ik heb er weer zin in.’

Geef jij wel genoeg complimenten?

We zijn vaak heel goed in het aanwijzen en benoemen van fouten van een ander.

Daar hebben we het soms zo druk mee, dat we voor goede dingen vergeten te bedanken.

Met een compliment kom je verder.

En eens per twintig jaar is te weinig.

Doe het vaker.

 

Foto: Owenwbrown